Świat Obok

Dźwięk Dźwięk to urzeczywistnienie zamysłu. Dźwięk to znak realności, zaznaczenie czegoś w świecie. Głos, słowa, to możliwość wyrażania tego, co wewnątrz oraz opisu tego, co na zewnątrz. Dźwięk okala wszystko, jest kosmiczną stałą (pitagorejska „harmonia sfer”, powolny dźwięk ruchu planet itd.). Dźwięk jest wywoływany. Jego ciągłość nie byłaby zauważalna, gdyby nie wywołanie dźwięków – choćby przez przyrodę, zwierzęta – świst wiatru, mruczenie, śpiew ptaków. Cisza jest niesłyszeniem dźwięków, a nie brakiem dźwięków. Cisza istnieje w miejscu pomiędzy wdechem, a wydechem. A dźwięk jest jak oddech. To żadna nowość – oto krótki przegląd roli muzyki na naszej kulce zwanej Ziemią. Społeczeństwa tradycyjne i archaiczne, plemiona Afryki, Ameryki Południowej, Australii, szamani i uzdrowiciele naturalni – to wszystko oparte zostało na scalającej społeczność muzyce. Dziś nazywamy to muzyką etniczną, ludową, folklorem. Dla nich nie ma takich podziałów –...

 Wprowadzenie.           Moje – i na pewno nie tylko - doświadczenie pokazuje, jak duża jest różnica pomiędzy różnymi rodzajami praktyk duchowych: od medytacji, przez modlitwę, na autohipnozie kończąc. Każda z tym praktyk posiada swoiste cechy i nie może być mylona z innymi. Podróże szamańskie są faktycznie podróżami. Nazywane też transem ( łac. ‘za; poza; z drugiej strony’ ), czyli podróżą na drugą stronę rzeczywistości, czy też poza rzeczywistość nam znaną. W stronę źródła, jednolitej podstawy, której harmonijne działanie ze światem jest kluczem do zdrowia i pełni świadomości.         To medytacja, praktyka uważności, pomaga bezpośrednio postrzegać rzeczywistość. Przeniesienie jej na czas podróży jest wielką pomocą, aby nie pominąć istotnego szczegółu, ani nie stracić wewnętrznej pewności.           Jak to wszystko zacząć, jak przejść d...

~~*~~  O esencji poznania - miłości, o esencji relacji z czymkolwiek i kimkolwiek - z sercem. Ponieważ to Jezus nauczył ludzi miłować i to było jego największym wkładem w rozwój duchowy ludzkości. W te Święta, życzę wszystkim Czytelnikom tej Strony, aby zawsze pamiętali o Miłości i Wdzięczności. Dziękuję Wam, że jesteście.  ~~*~~          Esencja leży poza granicami poznania, tam gdzie myśl nie sięga, a gdzie sięgnąć może poznanie duchowe, wewnętrzne, czy też poznanie sercem. Rzeczywistość, jaką znamy, widzimy jest zatem zarazem wszystkim, czego możemy doświadczyć, równocześnie posiadając enigmatyczne podłoże, z którego wyrasta... to nie tylko świat, ale też my i pojęcie samego doświadczania.              Poznawanie sercem to chyba najlepsze określenie na rozwój człowieka. Wraz z dostrzeżeniem w sobie czegoś więcej niż ciało i umysł, zaczynamy otwierać się na...

Odkryj sobą teraźniejszość                 Spróbuj przypomnieć sobie najbardziej radosny, bezinteresowny stan, jakiego doświadczyłeś. Coś wyjątkowego, co nie jest związane z konkretnymi myślami, emocjami, ani natrętnymi bodźcami zewnętrznymi. Stan wewnętrznego spokoju oraz uczucie przepełniającej każdą komórkę harmonijnej energii – podszytej pewnością i ukojeniem, a nie szybkością, natłokiem myśli.              Ten stan mógł być dla ciebie chwilą, ukłuciem przemijającego dobra, jakiego doświadczyć można po długiej pracy nad sobą. Mógł być też stanem, który zostaje po prostu dostrzeżonym, kiedy uspokajamy się i świadomie obserwujemy życie, kiedy czujemy swoją cielesność i nie wypieramy żadnych aspektów człowieczeństwa.             Czujemy się dobrze. I wiemy; posiadamy wewnętrzną pewno...

       W zasadzie każdą historię można zacząć od muzyki.        Życie można zobrazować jak niekończący się dźwięk, który zostaje ubrany w jakąś konkretną muzyczną formę. Formami życia jesteśmy na przykład my.       Cała gadanina wokół świadomości, jej przejawów i doświadczania jest w istocie rozwinięciem pewnej myśli, po której nie bardzo wiadomo „co robić”.            Sednem każdej historii jest uświadomienie sobie tego, że to historia – czy to wycinek, czy aktualne zdarzenie, czy też ciągłość. Samoświadomość. Dostrzeżenie swojej istoty, a później wszystkiego, co można dostrzec poza nią (odbicie Innych, Natury, Boga). Gdy to nastąpi, życie odmienia się w taki sposób, że bardziej realnie widzimy zjawiska – jako wydarzenia dotyczące nas, jako całości bytu, połączone z tym, co rozpoznajemy jako przejawy siebie, swoich zainteresowań, pasj...

Można patrzeć, rozpoznawać, uświadamiać sobie Istotę. Otaczać się nią. Ale na tym nic się nie kończy. To dopiero początek - by poczuć, przeżyć, trzeba wejść w to. Wejść we wszystko, czego z tego punktu nie widać. Pozawalać sobie na doświadczanie. Na działanie. Czas, przestrzeń, to "trzecie", co otrzymujemy po przeforsowaniu dualizmu - też zanika. W umyśle.  Obchód duchowego ogródka to nasz człowieczy obowiązek.